Türkiye'de televizyon izleyicisinin kolektif hafızasına kazınmış, yazılı olmayan bir kural vardır: 'Kurtlar Vadisi'nde hiçbir şey tesadüf değildir.' Yıllarca perşembe akşamları sokakları boşaltan, derin devletten küresel güç savaşlarına kadar pek çok konuyu –bazen haddinden fazla cüretkar bir dille– işleyen bu dizi, bugünlerde bambaşka bir sebeple yeniden gündemde. Hem de binlerce kilometre ötedeki bir dava dosyasıyla: Jeffrey Epstein skandalı.
'Ölümsüzlük' Vaadi ve Kan Donduran Sahne
Dünya günlerdir Epstein davasından sızan mide bulandırıcı detayları konuşuyor. Siyasetçiler, prensler, bilim insanları ve sanatçılar... 'Seçkinler' sınıfının o dokunulmaz zırhının altında yatan karanlık ağ, mahkeme tutanaklarıyla bir bir dökülüyor. Ancak dosyanın en tartışmalı, en uçuk kaçık görünen ama bir o kadar da tüyler ürperten bir başlığı var: Adrenokrom iddiaları. Zenginlerin gençleşmek, ömürlerini uzatmak uğruna çocuklara yaşattığı dehşet...
İşte tam bu noktada, o eski 'Vadi' hafızamız, tozlu raflardan inip bugünün manşetlerine ürkütücü bir gölge gibi düşüyor. Hatırlarsınız o sahneyi... Dizinin o dönemki en gizemli, en dokunulmaz karakteri Yüce Majesteleri, hasta yatağında, neredeyse bir mumya gibi hareketsiz yatmaktadır. Odadaki atmosfer buz gibidir. Doktoru, modern tıbbın değil, karanlık bir simyanın dilini kullanarak konuşur. Yaşlı ve güçlü adamın ömrünü uzatmak, ona o 'sonsuz iktidarı' bahşetmek için taze kana, yani çocuk kanına ihtiyaç vardır.
Ekranda o an, insanın kanını donduran o diyalog yankılanır. Birileri, masum bir çocuğun akıbetini, 'Peki çocuklar ölecek mi?' diye sorduğunda, verilen cevap saf kötülüğün tanımı gibidir: 'Onlar kanlarını vererek ölümsüz olacaklar.'
Kurgu ile Gerçeğin Sınır İhlali
Bugün sosyal medyada milyonlarca kez paylaşılan bu sahneye bakıp 'Kurtlar Vadisi bunu yıllar önce bilmiş miydi?' diye sormak, işin belki de en kolay, en magazin boyutlu kısmı. Asıl sormamız gereken soru daha derin: Kurgu ile gerçek arasındaki o ince çizgi ne zaman bu kadar silikleşti? Biz ne zaman distopik bir filmin figüranları haline geldik?
Elbette dizideki sahneler bir senaristin hayal gücünün gotik bir yansıması. Elbette Epstein davasındaki 'gençlik iksiri' kısmı henüz bilimsel veya hukuki olarak kanıtlanmış bir 'iksir' değil, bir komplo teorisi boyutu da taşıyor. Ancak bu durum, hissettiğimiz o derin dehşeti hafifletmiyor. Çünkü teknik detaylar ne olursa olsun, ortada değişmeyen sosyolojik bir hakikat var: Dünya üzerindeki devasa güç ve servet sahiplerinin, kendilerini yasaların, ahlakın ve hatta biyolojinin üzerinde görme kibri.
Biyolojinin Üzerine Çıkan 'Sınıfsal Kibir'
Bu iddiaların toplumda bu kadar hızlı karşılık bulmasının sebebi, kimyasal formüllerin inandırıcılığı değil; sınıfsal kibirin geldiği noktadır. Yıllardır metaforik olarak 'halkın kanını emen', emeğini, geleceğini ve umutlarını sömüren bir sistemin, günün sonunda bu sömürüyü biyolojik bir boyuta taşıma ihtimali, insanlara artık 'imkansız' gelmiyor. Gücün bu denli kontrolsüzleştiği bir dünyada, zenginlerin gençleşmek ve ölümsüzlük arayışı uğruna çocukları birer 'hammadde' gibi görme ihtimali, en korkunç korku filminden bile daha ürkütücü.
Kurtlar Vadisi'ndeki o 'Yüce Majesteleri' karakteri, aslında bize sadece bir kişiyi değil, bir zihniyeti de anlatıyordu. Kötülüğün her zaman canavar suretinde gelmediğini; bazen en şık takım elbiselerin içinde, en hayırsever vakıfların kürsülerinde, en parlak gülümsemelerin arkasında saklandığını gösteriyordu. Epstein'ın adası, işte bu maskenin düştüğü yerdir.
Maskelerin Düştüğü Yer: Fantastik Değil, Realite
Komplo teorileri, genellikle insanların baş edemedikleri büyük kötülükleri anlamlandırma çabasıdır. 'Çocuk kanı içip ömrü uzatmak' kulağa fantastik bir senaryo gibi gelebilir. Ancak o dava dosyasındaki mağdur ifadeleri masal değil. Çocukların ruhlarının, bedenlerinin ve geleceklerinin çalındığı gerçeği, fantastik değil, buz gibi bir realite. Birileri, kendi hazları ve sapkınlıkları uğruna çocukları kurban etmeyi kendilerine 'hak' gördü.
Belki de o dönem senaristlerin elinde gizli bir küre yoktu; sadece insan doğasının ne kadar karanlıklaşabileceğini, güç zehirlenmesinin insanı neye dönüştürebileceğini çok iyi analiz etmişlerdi. Ve ne yazık ki bugün görüyoruz ki; o karanlık vadi artık sadece televizyon kumandasının ucunda değil, yaşadığımız dünyanın ta kendisinde.
