Malezya Havayolları'na ait MH370 sefer sayılı uçağın kaybolmasının üzerinden on yıldan fazla bir süre geçerken, okyanus tabanındaki arama çalışmaları 30 Aralık itibarıyla yeniden start alıyor. ABD ve İngiltere merkezli deniz robotik şirketi Ocean Infinity, 'bulursan alırsın' anlaşması kapsamında gizemi çözmek için sahaya iniyor.
Havacılık tarihinin en büyük soru işaretlerinden biri olan ve 2014 yılında 239 kişiyle birlikte sırra kadem basan Malezya Havayolları'na ait MH370 sefer sayılı uçak için umutlar yeniden yeşeriyor. Malezya Ulaştırma Bakanlığı, deniz tabanındaki arama çalışmalarının 30 Aralık Salı günü itibarıyla yeniden başlayacağını duyurdu. ABD ve İngiltere merkezli deniz robotik firması Ocean Infinity tarafından yürütülecek operasyonun, 55 gün boyunca aralıklarla sürdürülmesi planlanıyor. Şirket, bu yılın başlarında bir arama girişimi başlatmış ancak Nisan ayında olumsuz hava koşulları nedeniyle operasyonu durdurmak zorunda kalmıştı.
Şimdi ise daha kapsamlı ve hedef odaklı bir çalışma için düğmeye basıldı. Ocean Infinity, Malezya hükümetiyle yaptığı 'bulamazsan ücret yok' (no find, no fee) anlaşması kapsamında riskli bir operasyona girişiyor. Anlaşmaya göre şirket, yalnızca uçağın enkazını bulması durumunda 70 milyon dolarlık (yaklaşık 52 milyon sterlin) ödemeye hak kazanacak. Yeni arama sahasının, daha önce taranmamış 15 bin kilometrekarelik (5.800 milkare) bir okyanus alanını kapsadığı belirtiliyor. Şirket yetkilileri son operasyonla ilgili detaylı bir yorum yapmaktan kaçınırken, Malezya makamları bu bölgenin 'uçağın bulunma ihtimalinin en yüksek olduğu alan' olarak değerlendirildiğini açıkladı.
Rota Sapması ve 'Yasa Dışı Müdahale' Şüphesi
MH370 sefer sayılı uçak, 8 Mart 2014 tarihinde Kuala Lumpur'dan Pekin'e gitmek üzere havalandıktan kısa bir süre sonra rotasından sapmış ve hava trafik radarlarından kaybolmuştu. Uçakta 12 Malezyalı mürettebat ve çoğunluğu Çin vatandaşı olan 227 yolcu bulunuyordu. Yolcular arasında Endonezya, Avustralya, Hindistan, Fransa, ABD, İran, Ukrayna, Kanada, Yeni Zelanda, Hollanda, Rusya ve Tayvan vatandaşları da yer alıyordu. Uçağın kayboluşu, modern havacılık çağında neredeyse imkansız görülen bir trajediye ve dünyanın en büyük su altı arama operasyonuna dönüştü.
Avustralya, Malezya ve Çin'in öncülüğünde yürütülen ve Güney Hint Okyanusu'nun uzak bir köşesinde 46 bin milkareden fazla deniz tabanını tarayan çok uluslu arama çalışmaları, Ocak 2017'de sonuçsuz kalarak sonlandırılmıştı. Avustralyalı müfettişler, kurbanların ailelerine bir kapanış sunulamamasını büyük bir yıkım olarak nitelendirmişti. 2018 yılında Malezya tarafından hazırlanan resmi raporda, uçağın otopilot kontrolünde değil, manuel olarak havada geri döndürüldüğü sonucuna varıldı. Raporda, 'üçüncü bir tarafça yasa dışı müdahale' ihtimalinin göz ardı edilemeyeceği belirtilirken, pilotun intihar görevi veya mekanik arıza teorileri reddedildi.
Ailelerin Dinmeyen Bekleyişi ve Bulunan Parçalar
Yıllar içinde Afrika kıyıları ve Hint Okyanusu'ndaki adalarda uçağa ait olduğu doğrulanan bazı enkaz parçaları karaya vurdu. Bu parçalar, uçağın muhtemel konumunu daraltmak için kullanılan akıntı analizlerinde kilit rol oynadı. Ancak uçağın ana gövdesi ve kara kutuları hala bulunabilmiş değil. 2018'de Ocean Infinity'nin üç aylık başarısız denemesinin ardından gelen bu yeni girişim, kayıp yakınları için son bir umut ışığı niteliğinde.
Uçakta bulunan yolcuların yakınları, bir başka felaketin önlenmesi için cevaplara ihtiyaç duyulduğunu yıllardır dile getiriyor. Eşi Paul'ü kazada kaybeden Danica Weeks, ailesinin cevap arayışından asla vazgeçmediğini belirtti. Weeks, 'Bu yeni aşamanın, 8 Mart 2014'ten beri bizlerin ve sevdiklerimizin umutsuzca özlemini çektiği netliği ve huzuru getirmesini tüm kalbimle umuyorum' ifadelerini kullandı.
The Guardian
