Bilim insanları, bazı çocukların matematikte zorlanmasına neden olan belirli düşünme süreçlerini ve beyin bölgelerini tespit etti. Journal of Neuroscience dergisinde 9 Şubat'ta yayımlanan yeni bir araştırmaya göre, matematik öğrenme güçlüğü çeken çocuklar basit matematik problemleri çözerken cevap verme konusunda daha az temkinli davranıyor. Bu çocukların hata yaptıktan sonra yavaşlamadıkları ve tipik matematik becerilerine sahip çocuklara kıyasla farklı bir yaklaşım sergiledikleri gözlemlendi. Aynı çocuklara Arap rakamları yerine sayıları temsil eden noktalarla problemler verildiğinde bu davranış farklılıklarının tamamen ortadan kalktığı raporlandı. Sayı sembollerinin zorluk yaratabileceği fikri bilim dünyası için yeni olmasa da, bu bulgular sorunun temelini anlamak açısından büyük önem taşıyor.
Çalışmada yer almayan Belçika'daki KU Leuven'den eğitim sinirbilimcisi Bert De Smedt, sayı sembolleriyle yaşanılan zorlukların temelinde yatan nedenleri değerlendirdi. De Smedt, çocukların hata yaptıktan sonra yavaşlamaması ve temkinli cevap vermemesi gibi ince farklılıkların, çocukların sembolik işleme sırasında yaşadıkları zorlukları anlamamızı sağladığını belirtti.
İkinci ve Üçüncü Sınıf Öğrencileri Üzerinde Kapsamlı Testler Yapıldı
Araştırmacılar, matematik öğrenme güçlüğü olan ve olmayan ikinci ve üçüncü sınıf öğrencilerini kapsayan bir test süreci yürüttü. Çocuklara 1'den 9'a kadar iki rakam gösterildi ve hangisinin daha büyük olduğunu seçmeleri için birkaç saniye süre tanındı. Bilim insanları, çocukların soruları yanıtlama sürelerini kaydetti ve bir MRI tarayıcısı kullanarak çocukların beyin taramaları verilerini elde etti. Araştırma ekibi, çocukların test sırasındaki performans ve davranışlarına ait verileri analiz etti. Bu süreçte çocukların deney boyunca ne kadar dikkatli cevap verdikleri ve hatalardan sonra davranışlarını nasıl değiştirdikleri gibi davranış kalıplarını bulmak üzere tasarlanmış karmaşık bir matematiksel yöntem kullanıldı. Elde edilen bu davranış kalıpları doğrudan beyin aktivitesiyle karşılaştırıldı.
Araştırmayı Stanford Üniversitesi'nde bulunduğu sırada yürüten San José Eyalet Üniversitesi'nden bilişsel sinirbilimci Hyesang Chang, odaklandıkları noktayı açıkladı. Chang, bu görevin performansından ziyade iki farklı çocuk grubunun göreve nasıl farklı yaklaştığıyla ilgilendiklerini belirtti.
Beyin Bölgeleri ve Davranış Kalıpları Arasındaki Bağlantı
MRI verilerinden elde edilen sonuçlara göre, matematik öğrenme güçlüğü olan çocuklarda cevap verirken görülen tedbirsizlik durumunun, orta frontal girus bölgesindeki düşük aktivite ile ilişkili olduğu bulundu. Bu beyin bölgesi sayıları işlemenin yanı sıra odaklanma, dürtü kontrolü ve değişen koşullara uyum sağlama süreçleriyle bağlantılı çalışıyor. Diğer yandan, hata yaptıktan sonra yavaşlamama durumunun ise hataları tespit etme ve performansı izleme süreçlerinde rol oynayan anterior singulat korteks bölgesindeki düşük aktivite ile ilişkili olduğu tespit edildi.
Çocuklara sayılar yerine noktalarla benzer problemler sunulduğunda tespit edilen bu farklılıklar ortadan kalktı. Matematik öğrenme güçlüğü olan çocukların, bu tür engelleri olmayan çocuklarla aynı seviyede beyin aktivitesine sahip olduğu gözlemlendi. Chang, yapılan analizin keşif niteliğinde olduğunu belirterek, tespit edilen beyin bölgelerindeki aktivite ile bu çocukların matematik yetenekleri arasında henüz kesin bir neden-sonuç ilişkisi kurulamayacağını ifade etti.
Gelecekteki Eğitim ve Müdahale Stratejileri
Çalışmada yer almayan Toronto'daki York Üniversitesi'nden gelişimsel bilişsel sinirbilim uzmanı Marie Arsalidou, bulguları değerlendirdi. Arsalidou, bu beyin bölgelerinin tanımlanmasının, matematik becerilerindeki farklılıkları açıklamanın tek bir beyin bölgesi bulmaktan çok daha karmaşık olduğunu gösterdiğini aktardı. Araştırmanın, bilgiyi işleyen ve hataları bulan beyin alanlarının kilit bir rol oynadığını öne sürdüğünü belirten Arsalidou, sürece dahil olan pek çok farklı bölge olduğunu öğrendiklerini ifade etti.
Yeni çalışmanın sağladığı bir diğer önemli kavrayış ise potansiyel olarak matematik öğrenme zorluğu çeken öğrencileri ayıran gizli mekanizmaların varlığının ortaya konması oldu. Hyesang Chang, gelecekteki müdahale yöntemlerinin çocuklara problem çözerken nasıl düşüneceklerini öğretmeyi kapsayabileceğini belirtti. Ayrıca çocuklara farklı problem çözme stratejileri öğretmenin de bu yeni yöntemler arasında yer alabileceği aktarıldı.
