Gazeteci Ben-Dror Yemini, kaleme aldığı yazıda, İran’ın balistik füze programı ve bölgedeki milis güçleri gibi temel sorunlar ele alınmadan yapılacak bir anlaşmanın, ABD’nin daha güçlü ve radikal bir İran rejimini dolaylı yoldan tanıması anlamına geleceğini savundu. Yemini, bu durumun Hizbullah, Husiler, Irak’taki Şii milisler ve Hamas gibi grupların İran finansmanıyla faaliyetlerini sürdürmesine olanak tanıyacağını iddia etti.
"İsrail Siyasi Bir Yenilgiye Sürükleniyor"
Siyasi analist Ben Caspit ise askeri başarılara rağmen hükümetin siyasi bir yenilgi ile karşı karşıya olduğunu öne sürdü. Caspit, İran rejiminin nükleer projeden vazgeçme niyetinde olmadığını belirterek, şu ifadeleri kullandı: "İranlıların nükleer projeden veya uranyumdan vazgeçme niyetleri yok ve İran rejiminin şu an oluşturduğu tehlike bir yıl öncesine göre çok daha büyük. İranlılar artık korkmuyor ve asıl korkutucu olan da bu."
Anlaşmanın Bölgesel Etkileri ve Güç Dengeleri
Siyasi analist Avi Ashkenazi ise İsrail hükümetinin müzakere sürecinde etkisiz kaldığını savunarak, anlaşmanın İran’a petrol ihracatı ve serbest bırakılacak fonlar aracılığıyla ciddi bir ekonomik kaynak sağlayacağını belirtti. Ashkenazi, bu kaynağın doğrudan vekil örgütlere aktarılarak bölgesel istikrarsızlığı tetikleyebileceği uyarısında bulundu.
Haaretz gazetesi analisti Zvi Bar'el ise "kötü bir anlaşma imzalamaktansa anlaşmaya varmamanın daha iyi olduğu" değerlendirmesini yaparak, müzakere edilen metnin İran’ın bölgesel bir süper güç olma hedefini engellemekten uzak olduğunu ifade etti. Uzmanlar, İsrail'in stratejik düzeyde atması gereken adımları atmakta geciktiği konusunda hükümete yönelik eleştirilerini sürdürüyor.
